نظر اساتید در مورد انتقال روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت – دکتر دباغی
یادداشتی از دکتر پرویز دباغی در مورد بحث جابجایی روانشناسی بالینی از وزارت علوم به وزارت بهداشت
استانداردهای موجود ایجاد،گسترش و آموزش روان شناسی بالینی در مقطع کارشناسی ارشد:
• الف: عضو هیات علمی مورد نیاز،”حداقل سه نفر دکترای تخصصی روان شناسی بالینی شامل یک نفر استادیار و دونفر دانشیار یا استاد،به علاوه وجود یک نفر دکترای روانشناسی بالینی به ازاء سه نفر دانشجوی ارشد.
• وجود یک نفر سوپروایزر آموزشی و بالینی به ازاء ۶ نفر دانشجو در مرحله کارورزی
• وجود فیلد آموزش بالینی ،شامل بیمارستان، کلینیک، دوربین مداربسته یا اتاق آئینه،کتابخانه، سایت و………
• فرآیند آموزش بالینی به صورت حداقل سه روز در هفته دوره کارورزی از بدو شروع به تحصیل
• هر عضو هیات علمی روان شناسی بالینی حداکثر استاد راهنمای سه پایان نامه در سال
وضعیت پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد در مقطع کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی در دانشگاه آزاد در سال ۱۳۹۵ و مقایسه آن با شاخص های استاندارد (دانشگاه های پیام نور،غیر انتفاعی و دولتی باشد در مجالی دیگر) :
• تعداد مراکز و واحدهای پذیرش کننده دانشجوی دانشگاه آزاد ۵۷ واحد دانشگاهی در کشور
• تعداد پذیرش دانشجو در هر واحد به طور بسیار خوشبینانه و میانگین در هر واحد ۵۰ تا۶۰ نفر دانشجو در سال
• مجموع پذیرش دانشجو حدود ۳۲۰۰ نفر در سال ۱۳۹۵
امکانات موجود دانشگاه:
• عضو هیات علمی دارای دکترای تخصصی روان شناسی بالینی ۳ یا ۴ نفر در کل کشور!!!!!!!!
• با توجه به استاندارد حداقل هیات علمی دکترای تخصصی روان شناسی بالینی صرفاً جهت اخذ مجوز پذیرش دانشجو ۵۷ ضربدر ۳ برابر ۱۷۱ نفر ،کسری ،منفی ۱۶۸ نفر به عبارتی دانشگاه مذکور برابر استاندارد تنها می تواند جهت یک واحد وحداکثر ۶ نفر دانشجو در کل کشور پذیرش نماید.
• فضای آموزش بالینی رسمی صفرمرکزحتی اگر تمامی مراکز بیمارستانی و کلینیک های روانپزشکی و روان شناسی بالینی در کشور بسیج شوند پاسخگوی یک صدم این تعداد دانشجو در یک سال هم نمی باشند.!!!هر چند که برخی مراکز قرارداد با مراکز بیمارستانی دارند اما جه قراردادی!!!
• به ازاء یک استاد برای آموزش سه نفر دانشجو و استاد راهنما پایان نامه ها دانشگاه مذکور نیازمند داشتن ۱۰۶۷نفر دکترای تخصصی روان شناسی بالینی می باشد و این در حالی است که تعداد کل این متخصصان در کشور حدود ۲۰۰ نفر می باشند و ۱۵۰ نفر از این ۲۰۰ نفر در دانشگاه های وزارت بهداشت حضور دارند و آموزش حدود ۶۰ نفر دانشجو در سال در دانشگاه های وزارت بهداشت را بر عهده دارند. متوجه عمق فاجعه می شوید؟!!!!!!!!!
• سایت و کتابخانه وسایر ملزومات آموزشی بماند!!!
پیامد فرآیند موجود:
• بعد از دو سال آموزش نظری با چه کیفیتی بماند!! و یک پایان نامه ………از کجا و چگونه بماند!!!!!! و گذراندن تعدادی واحد کارورزی و پرداخت هزینه های بسیار و اما در کجا، با چه کیفیتی، زیر نظر چه کسی بماند!!!! همه این فارغ التحصیلان توسط سازمانی حرفه ای کمی زود یا دیرتر مفتخر به کسب مجوز ارائه خدمات روانشناختی و مشاوره به نیازمندان جامعه می شوند، اما چه متخصصانی،چگونه خدماتی و با چه شایستگی نیز بماند !!!!!!!!
حال چند سوال:
۱-مقام عالی وزارت علوم و ریاست محترم شورای گسترش آموزش عالی کشور و ریاست محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور، با کدام منطق، و بر اساس کدام معیار،شاخص اینگونه با سلامت روانی آحاد جامعه بازی می کنید؟ خدمت یا آسیب؟!!
۲- وزیر محترم بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و متولیان محترم بهداشت و درمان کشور، سیستم پایش و نظارت امور بهداشت و درمان در این زمینه چرا هیچگونه اقدامی انجام نمی دهید؟!!!!!
۳-سازمان نظام روان شناسی و مشاوره کشور و اساتید متعهد و دلسوز آن، چرا هیچگونه واکنش،بیانیه،شکوائیه ای در این خصوص ارائه نمی نمایند؟!!!!
۴- چرا هیچ سازمان،ارگان و مسئولی از این کاسبکاری و بازار بزرگ اقتصادی جلوگیری نمی کنند؟!!!
نظر اساتید دیگر: